നോവാണു പ്രണയം
മനസ്സിന്റെ ഏതോ ഒരു കോണില് ഓര്മ്മകള്
മഴയായ് പെയ്യുമ്പോള്
നിനവുകള് വീണ്ടും പ്രണയാര്ദ്രമാകുന്നു.
നീര്ത്തുള്ളികളായ് മിഴികള് അതേറ്റു വാങ്ങുന്നു.
മലര് പോലെ, മലര് തന്നിലെ മധു പോലെ
ഹൃദ്യമീ പ്രണയ,മെന്നേറ്റു പാടവേ
ആര് കാണുന്നുവെന് ഹൃത്തടത്തില്
പ്രണയമേല്പ്പിച്ച മുറിപ്പാടുകള്?
ഒരു വസന്തം മുഴുവനും നീയെന്നില്
ഒരു സ്നേഹപുഷ്പമായ് നിറഞ്ഞിരുന്നു.
കൊഴിഞ്ഞ സുമങ്ങളായ് വസന്തം
വിട നല്കിയപ്പോഴും
മാഞ്ഞില്ല നിന് സുഗന്ധം, മഞ്ഞു പോല്
ശീതളമായി നീളെ.
നീലവാനില് നിറക്കൂട്ട് ചാര്ത്തി മഴവില്ല് വിരിയവെ
എന്നിലും വിരിയുന്നൊരു പനിനീര്പ്പൂവെ,ങ്കിലും
വാടി വീഴുന്നു നിന് സ്മരണകളില്.
നിറങ്ങളും സംഗീതവും
പ്രണയത്തിന്റെ സമര്പ്പണങ്ങളാകവേ
അറിയുന്നു ഞാന് ഉള്ളിന്റെയുള്ളില്
ഭ്രാന്തമാമോരാവേശം തന്നെയീ പ്രണയം.
